background

    Na chórze  kościoła były przechowywane dwa duże obrazy przedstawiające św. Jana Nepomucena
oraz św. Rodzinę. Obraz Św. Rodziny był dziurawy i bardzo uszkodzony, Jan Nepomucen trzymał się lepiej. 

    Okazało się, że obraz Św. Rodziny był bardzo czczony przez byłych mieszkańców Wójcic, a ponieważ zbliżał sie Metropolitalny Rok Rodziny - postanowiliśmy ten obraz odnowić i uroczyście intronizować go w kościele
na rozpoczęcie Roku Rodziny. Dzieki ofiarności Parafian tak się stało.

   Obraz ten przedstawia św. Rodzinę na tle kościoła w Wójcicach (wybudowanego w 1825 r.)

     Przed wojną obrazy te znajdowały sie w bocznych ołtarzach: Św. Rodzina z lewej strony - tam gdzie teraz jest ołatrz Serca Pana Jezusa, a św. Jan Nepomucen z prawej strony - tam gdzie teraz jest ołatrz MB Łopatyńskiej
(co widać na starej fotografii)

17a Woitz 1925 Sankt Andreas Kirche 

Oba obrazy powstały w 1900 roku, a namalował je pochodzący ze znanej rodziny malarzy Franz Templer ze Zlatych Hor.

Franz Templer urodził się 09 kwietnia 1854 w Zlatych Horach pod nr 140. Talent do malowania odziedziczył po ojcu. On też nauczył go sztuki malarskiej.  Franz Templer był administratorem  restauracji w Złotych Horach, która stała w pobliżu  nowo powstającego kościoła pielgrzymkowego Marii Panny, gdzie pracował jako zakrystianin. 
Na poddaszu restauracji miał swoją pracownię malarską. Jego twórczość była wyłącznie religijna, a prace które wykonał można spotkać w kościołach wokół Zlatych Hor, Opavy i Bruntalu a także w Polsce. W przeciwieństwie do swojego brata Rudolfa mieszkał całe  życie w Zlatych Horach, gdzie zmarł 5 listopada 1930 roku.

obraz Św. Rodziny i św. Jana Nepomucena:

F.Templer Św. Rodzina01   F. Templer Jan Nepomucen01 

Przed obrazem Św. Rodziny raz w miesiącu modlimy się po Mszy św. w intencji naszych rodzin po czym następuje indywidualne błogosławieństwo rodzin relikwiami św. Andrzeja Apostoła. 
Obraz św. Jana Nepomucena wisi na chórze kościoła.

 

 20160824 073534

 

Czytaj więcej: Renowacja ołtarza głównego

A1

 

Andrzej pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim (por. J 1, 44), ale mieszkał ze św. Piotrem, swoim starszym bratem i jego teściową w Kafarnaum (por. Mk 1, 21. 29-30). Był - jak Piotr - rybakiem. Ale w swoim życiu szukał czegoś więcej. Był człowiekiem szczerym i szukającym prawdy. Dlatego przyłączył się do uczniów Jana Chrzciciela głoszącego potrzebę nawrócenia. Gdy nad Jordanem od swego mistrza usłyszał, że oto nadszedł Baranek Boży, od razu poszedł za Nim, za Jezusem. A idąc za Panem usłyszał pamiętne słowa: "Czego szukacie?" Tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej, jak czytamy w Janowej Ewangelii. Była togodzina powołania, o której przez całe życie pamiętał.

         To spotkanie z Jezusem przyniosło w życiu Apostoła dostrzegalny dla innych owoc. Swoją radością ze spotkania z Chrystusem Andrzej dzieli się ze swoim bratem, Szymonem, który także postanowił iść za Mesjaszem (J 1, 35-41).  Św. Andrzej należał do grona uczniów najbliższych Jezusowi. Po cudownym połowie ryb Jezus potwierdził jego powołanie, kierując do niego słowa: "Pójdź za mną".

W Ewangeliach św. Andrzej występuje jeszcze dwa razy. Kiedy Pan Jezus przed cudownym rozmnożeniem chleba zapytał Filipa: "Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?" - Andrzej rzekł do Niego: "Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?" (J 6, 5. 8-9). I jeszcze raz występuje św. Andrzej, kiedy pośredniczy w przekazaniu prośby, aby poganie także mogli ujrzeć Chrystusa i zetknąć się z Nim bezpośrednio: "A wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon (Bogu) w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy, i prosili go mówiąc: «Panie, chcemy ujrzeć Jezusa». Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi" (J 12, 20-22).

Wszystkie źródła są zgodne, że św. Andrzej zakończył swoje apostolskie życie śmiercią męczeńską w Patras w Achai, na drzewie krzyża w kształcie litery X (Litera X jest pierwszą literą imienia Chrystusa w języku greckim). Patras leży na Peloponezie przy ujściu Zatoki Korynckiej.

Jest patronem małżeństw, podróżujących, rybaków, rycerzy, woziwodów, rzeźników.

Ten orędownik zakochanych wspomaga w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwa.

 Na przełomie pażdziernika i listopada 1968 roku O. Bronisław Tomaszewski karmelita przywiózł z Rzymu relikwie św. Andrzeja, które po raz pierwszy w czasie uroczystości odpustowej 1 grudnia 1968 roku wystawiono na widok publiczny i uczczono przez ucałowanie.

    Od 29.03.2017 relikwie św. Andrzeja Ap. znalazły miejsce w nowym relikwiarzu:

20170406 120358a    20170227 162114


    

 

 


obrazMJ 83x100 

przez wiele lat wisiał w zakrystii piękny  i zaniedbany obraz z rzadko spotykaną sceną zaślubin Józefa z Maryją. Żal, zeby nadal tam wisiał - niewielu Parafian wiedziało o jego istnieniu. Pomyślałem, że można ten obraz odrestaurować i wystawiać go choćby przy okazji ślubów w naszym kościele. 

Obraz ma wymiary 83 x 100 cm ( z ramą) i pochodzi z drugiej połowy XIX w.

 20150121 102029awww

Dzięki Bogu znaleźlli sie dobrzy ludzie, którzy złożyli się na jego renowację (ich lista jest umieszczona na odwrocie obrazu) i teraz obraz wisi w kościele po prawej stronie pod chórem.

20151231 172039a

Czytaj więcej: Adalbert Redner

Zarys historii budowy kościoła w Suszkowicach

kościół dziśKościół dziś

Decyzja o budowie kościoła w Suszkowicach zapadła 7.11.1983 w czasie zebrania wiejskiego.

16.04 1984 wydano decyzję o lokalizacji kościoła
w Suszkowicach na podarowanej Parafii działce.

Plac pod budowę kościoła

Plac pod budowę kościoła

Projekt kościoła wykonany w Biurze Projektów
w Nysie przez Jerzego Tacakiewicza i Tadeusza Pawlika z niewielkimi zmianami zatwierdziła Kuria Opolska w dniu 30.06.1984

Ks. Kwiatkowski powołał Komitet Budowy Kościoła, w jego skład weszli:

Zontek Marek – skarbnik

Wrona Jan

Mazur Stanisław

Wilk Bronisław

10.07.1984 rozpoczęto wykopy pod ławy

23.09.1984 ks. rektor Kazimierz Dola poświęcił plac pod budowę i dokonał wmurowania kamienia węgielnego; uczestniczyło w tym wydarzeniu ok. 260 osób (Suszkowice liczyły wtedy ok. 160 mieszkańców)

Wmurowanie kamienia węgielnego Suszk

Wmurowanie kamienia węgielnego

W grudniu 1984 zakończono deskowanie więźby dachowej, którą przykryto papą.

22.05.1986 przywieziono dzwon stalowy z Ozimka 275 kg – kosztował 250 tys. zł.

19.05.1986 rozpoczęto wystrój wnętrza

Budowa

Kościół  w trakcie budowy

Wiosna 1987 – wykonano podłogę w kościele

Lipiec 1988 – budowa salki

Maj 1989 – malowanie elewacji kościoła

04.06.1989 o godz. 13.00

konsekracji kościoła

dokonał

ks. bp Alfons NossolNamaszczenie ołtarza

tablica

Tablica upamiętniająca konsekrację

Więcej zdjęć w fotogalerii - zapraszam

2019  Parafia Wójcice   globbers joomla templates