background

obrazMJ 83x100 

przez wiele lat wisiał w zakrystii piękny  i zaniedbany obraz z rzadko spotykaną sceną zaślubin Józefa z Maryją. Żal, zeby nadal tam wisiał - niewielu Parafian wiedziało o jego istnieniu. Pomyślałem, że można ten obraz odrestaurować i wystawiać go choćby przy okazji ślubów w naszym kościele. 

Obraz ma wymiary 83 x 100 cm ( z ramą) i pochodzi z drugiej połowy XIX w.

 20150121 102029awww

Dzięki Bogu znaleźlli sie dobrzy ludzie, którzy złożyli się na jego renowację (ich lista jest umieszczona na odwrocie obrazu) i teraz obraz wisi w kościele po prawej stronie pod chórem.

20151231 172039a

Czytaj więcej: Adalbert Redner

A1

 

Andrzej pochodził z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim (por. J 1, 44), ale mieszkał ze św. Piotrem, swoim starszym bratem i jego teściową w Kafarnaum (por. Mk 1, 21. 29-30). Był - jak Piotr - rybakiem. Ale w swoim życiu szukał czegoś więcej. Był człowiekiem szczerym i szukającym prawdy. Dlatego przyłączył się do uczniów Jana Chrzciciela głoszącego potrzebę nawrócenia. Gdy nad Jordanem od swego mistrza usłyszał, że oto nadszedł Baranek Boży, od razu poszedł za Nim, za Jezusem. A idąc za Panem usłyszał pamiętne słowa: "Czego szukacie?" Tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej, jak czytamy w Janowej Ewangelii. Była togodzina powołania, o której przez całe życie pamiętał.

         To spotkanie z Jezusem przyniosło w życiu Apostoła dostrzegalny dla innych owoc. Swoją radością ze spotkania z Chrystusem Andrzej dzieli się ze swoim bratem, Szymonem, który także postanowił iść za Mesjaszem (J 1, 35-41).  Św. Andrzej należał do grona uczniów najbliższych Jezusowi. Po cudownym połowie ryb Jezus potwierdził jego powołanie, kierując do niego słowa: "Pójdź za mną".

W Ewangeliach św. Andrzej występuje jeszcze dwa razy. Kiedy Pan Jezus przed cudownym rozmnożeniem chleba zapytał Filipa: "Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?" - Andrzej rzekł do Niego: "Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?" (J 6, 5. 8-9). I jeszcze raz występuje św. Andrzej, kiedy pośredniczy w przekazaniu prośby, aby poganie także mogli ujrzeć Chrystusa i zetknąć się z Nim bezpośrednio: "A wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon (Bogu) w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy, i prosili go mówiąc: «Panie, chcemy ujrzeć Jezusa». Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi" (J 12, 20-22).

Wszystkie źródła są zgodne, że św. Andrzej zakończył swoje apostolskie życie śmiercią męczeńską w Patras w Achai, na drzewie krzyża w kształcie litery X (Litera X jest pierwszą literą imienia Chrystusa w języku greckim). Patras leży na Peloponezie przy ujściu Zatoki Korynckiej.

Jest patronem małżeństw, podróżujących, rybaków, rycerzy, woziwodów, rzeźników.

Ten orędownik zakochanych wspomaga w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwa.

 Na przełomie pażdziernika i listopada 1968 roku O. Bronisław Tomaszewski karmelita przywiózł z Rzymu relikwie św. Andrzeja, które po raz pierwszy w czasie uroczystości odpustowej 1 grudnia 1968 roku wystawiono na widok publiczny i uczczono przez ucałowanie.

    Od 29.03.2017 relikwie św. Andrzeja Ap. znalazły miejsce w nowym relikwiarzu:

20170406 120358a    20170227 162114


    

 

 


Zarys historii Parafii i kościoła w Wójcicach

2 lipca 1825 roku został konsekrowany obecny kościół w Wójcicach.

            Pierwsze wzmianki o istnieniu Wójcic pochodzą z 1293 roku, a kościół istniał tu od ok. 1300 roku. Kościół od początku był poświęcony św. Andrzejowi Apostołowi i św. Katarzynie.
Wójcice tylko w latach 1477 - 1599 były samodzielną parafią, poza tym były kościołem filialnym Otmuchowa, czasem z samodzielnym wikariuszem. Powodem tego mógł być fakt, że Wójcice posiadały znaczne uposażenie kościoła i to często większe niż Otmuchów.

O starym wójcickim kościele nie mamy wiele informacji.

W protokole wizytacyjnym z 1668 r. czytamy: "Kościół jest z kamienia, na części posiada sklepienie, na części obłożony deskami; dach pokryty jest cegłą.... Kapłan z Otmuchowa odprawia w niedziele i święta Msze. W kościele znajdują się dwa niekonsekrowane ołtarze, celebracja odbywa sie przy ołtarzu przenośnym. Cyborium jest przechowywane po stronie ewangelii w murze, na bardzo pięknym korporale. Chrzcielnica nie jest zamknięta, ale we właściwym miejscu. Jest miedziany, pozłacany kielich, trzy szaty liturgiczne, dwie alby, akcesoria do służby przy ołtarzu i przy kielichu, dwa sztandary i dwoje dzwonków. ... kościół posiada majątek w kwocie 893 talarów... kościół posiada ogród złożony z dóbr dziedzicznych i pola. Proboszcz dysponuje budżetem z przychodów z dwóch gospodarstw i dwóch ogrodów. Z Wójcic otrzymuje dziesięcinę z 42 gospodarstw i tyle samo korczyków zboża co owsa. Z Suszkowic otrzymuje dziesięcinę z 14 i 1/2 gospodarstwa i tyle samo korczyków zboża co owsa. Dla siebie dostaje dwa małdraty mąki i tyle samo owsa, do tego miesięcznie na wydatki i prezenty świąteczne" (w Prusach do 1816 r. 1 małdrat = 12 korców (szefli) = 3 beczki (niem. fass) = 674,1 litrów; po 1816 r. (reforma miar) = 656,0 litrów)

            Od połowy XVIII w. mieszkańcy Wójcic podnoszą potrzebę budowy nowego kościoła. Niestety środki na jego budowę pochłonęły wojny napoleońskie i późniejsza sekularyzacja. Własnymi siłami parafianie znów zaoszczędzili potrzebne środki. 02 stycznia 1822 roku stary kościół został rozebrany, a budowę nowego rozpoczęto w 1823 roku.

Projekt budowlany sporządził nyski architekt Wollenhaupt. Nadzór budowlany podlegał pochodzącemu z Wójcic otmuchowskiemu mistrzowi budowlanemu Emanuelowi Bőhmowi.

(Z autorstwem projektu jest pewien problem, ponieważ w przewodniku po dziełach Karla Fridricha Schinkla autorstwa Bernharda z 2006 kościół w Wójcicach jest przedstawiony jako zrealizowany projekt tego wybitnego architekta)

Do budowy nowego kościoła zużyto 192 000 cegieł.

"Ten kościół jest pierwszą budowlą, której widok sprawił mi przyjemność podczas mojej podróży na Śląsk" - to opinia wybitnego architekta, artysty i pruskiego ministra budownictwa Karla Fridricha Schinkla

Niestety dziś - zwłaszcza po powojennych "przeróbkach" brak jest śladu po czystości stylu dawnego wójcickiego kościoła.

W 1938 ( dokładnie 01.12.1938) ukończono budowę nowej, obecnej plebanii.

10 lipca 1945 przybyła do Wójcic grupa przesiedleńców z Łopatyna w województwie tarnopolskim. Autochtoni i przyjezdni żyli w jednym domu, nieraz po dwie, trzy rodziny. To co ich łączyło to przede wszystkim jedna wiara, jeden kościół do którego chodzili się modlić.

26 maja 1946 władze wydały nakaz, aby rodzima ludność opuściła te tereny. Mieszkańców odstawiono na stację kolejową do Otmuchowa, skąd wywieziono ich do Niemiec.

3 maja 1946 roku w uroczysty sposób do kościoła w Wójcicach wprowadzono uratowany z Łopatyna łaskami słynący obraz Matki Bożej.

proboszczowie kościoła wójcickiego po 1945 roku:

do 02.1946 - ks. Ginter Keisig

03-06.1946 - ks. Tadeusz Wach

07.1946 - 1957 - ks. Franciszek Byra,

1957 - 1964 - ks. Kazimierz Cieszanowski,

1964 - 1998 - ks. Kazimierz Kwiatkowski,

1998 - 2013 - ks. Józef Gałecki, 

2013 - ks. Waldemar Chudala

Dokładniejsze informacje o historii Wójcic: „Wójcice – od przeszłości do teraźniejszości” wyd. przez Stowarzyszenie Rozwoju Wsi Wójcice w 2013 r lub  niemieckojęzyczne wydawnictwo „Eichenau. Portret einer Heimat” Andreas Thiel-Quaschigroch

439864

 (kliknij w obrazek, aby powiekszyć)

 

Relikwiarz

Relikwiarz

 

Relikwie

Relikwie św. Andrzeja Apostoła

 

stara pieczęć

Stara pieczęć

20140505 163052

Aktualna pieczęć

Zarys historii budowy kościoła w Suszkowicach

kościół dziśKościół dziś

Decyzja o budowie kościoła w Suszkowicach zapadła 7.11.1983 w czasie zebrania wiejskiego.

16.04 1984 wydano decyzję o lokalizacji kościoła
w Suszkowicach na podarowanej Parafii działce.

Plac pod budowę kościoła

Plac pod budowę kościoła

Projekt kościoła wykonany w Biurze Projektów
w Nysie przez Jerzego Tacakiewicza i Tadeusza Pawlika z niewielkimi zmianami zatwierdziła Kuria Opolska w dniu 30.06.1984

Ks. Kwiatkowski powołał Komitet Budowy Kościoła, w jego skład weszli:

Zontek Marek – skarbnik

Wrona Jan

Mazur Stanisław

Wilk Bronisław

10.07.1984 rozpoczęto wykopy pod ławy

23.09.1984 ks. rektor Kazimierz Dola poświęcił plac pod budowę i dokonał wmurowania kamienia węgielnego; uczestniczyło w tym wydarzeniu ok. 260 osób (Suszkowice liczyły wtedy ok. 160 mieszkańców)

Wmurowanie kamienia węgielnego Suszk

Wmurowanie kamienia węgielnego

W grudniu 1984 zakończono deskowanie więźby dachowej, którą przykryto papą.

22.05.1986 przywieziono dzwon stalowy z Ozimka 275 kg – kosztował 250 tys. zł.

19.05.1986 rozpoczęto wystrój wnętrza

Budowa

Kościół  w trakcie budowy

Wiosna 1987 – wykonano podłogę w kościele

Lipiec 1988 – budowa salki

Maj 1989 – malowanie elewacji kościoła

04.06.1989 o godz. 13.00

konsekracji kościoła

dokonał

ks. bp Alfons NossolNamaszczenie ołtarza

tablica

Tablica upamiętniająca konsekrację

Więcej zdjęć w fotogalerii - zapraszam

2018  Parafia Wójcice   globbers joomla templates